Thursday, November 13, 2008

Skyscrapers in Thailand

1. Baiyoke Tower II, 304m.
2. State Tower, 247m.
3. Empire Tower, 227m.
4. Jewelry Trade Center, 221m.
5. China Resources Tower, 210m.
6. Q. House Lumpini, 203m.
7. Central World Tower, 199m.
8. Thai Wah Tower II, 197m.
9. Sinn Sathorn Tower, 195m.
10. United Center, 187m.

Soon Baiyoke Tower will be beaten by Ocean One which is now under construction and will be completed in 2012. By then, the tallest building will no longer be in Bangkok, but Pattaya.

Wednesday, November 12, 2008

War on Skyscrapers

After the declining American's ruling the top of the (concrete) world, here comes the Chinese, but they will soon be seriously challenged by the Middle Eastern.

For several decades, United States have championed in its number of skyscrapers, which are located mostly in New York and Chicago. But recent years have seen more and more skyscrapers rising in Taiwan and China, particularly Hong Kong, and Shanghai. The collapse of the World Trade Center in New York have crossed one US building out of the world tallest building list, for it should have been the sixth by now. Moreover, the US economic downturn adds insult to injury, confirming that the US golden era of the building construction is coming to a slowdown and the number of highrises in New York and Chicago would soon be beaten by that in Taipei, Hong Kong, and Shanghai.

In fact, half of the world's top 10 tallest buildings are now in China. But could China hold its first place in the list as the owner of most skyscrapers for long? Maybe, but it will have to compete against Middle East countries like Kuwait, Saudi Arabia and United Arab Emirates (UAE), particularly the capital of UAE ‘Dubai’, the city of the richie rich! The whole city of Dubai itself is now under construction. Dubai and Shanghai will soon be good rivals in their war on skyscrapers. For one sure thing, the title of the world tallest building is now reserved by UAE for ‘Burj Dubai’, whose construction will be completed in 2009. By then, it will be 302 metres taller than Taipei 101!

1. Burj Dubai Dubai, UAE 810m.
2. Taipei 101 Taipei, Taiwan 508m.
3. Shanghai World Financial Center Shanghai, China 492m.
4. Petronas Tower Kuala Lumpur, Malaysia 542m.
5. Sears Tower Chicago, USA 442m.
6. Jin Mao Shanghai, China 421m.
7. Two International Finance Center Hong Kong, China 412m.
8. Citic Plaza Guangzhou, China 391m.
9. Shun Hing Square Shenzhen, China 384m.
10. Empire States Building New York, USA 381m.

Saturday, November 08, 2008

Passport approved, visa banned

The Nation's today's headline reads 'THAKSIN'S ASYLUM BID IN JEOPARDY' as U.K. banned the ex Thailand PM's visa to UK. This comes out of my expectation granted the fact that Thai Gov't still in support of Mr. Thaksin's seeking asylum in London by not withdrawing his Passport early on. It is legitimate the United Kingdom banned Mr. Thaksin and his wife's entering U.K. given that Thailand's court imprisoned him and his wife from corruption charges. But Doesn't this embarrass the Thai Government for not having withdrawn his passport earlier!, waiting until U.K. has to ban his visa. Ridiculous as it may sound, Mr. Thaksin was sentenced 2 years in prison by the Thai court, but his passport hasn't been withdrawn by the government whose court imprisoned him! What matters is the implication sent out by U.K.'s Gov't to the world, not only Thailand, that U.K. is no more a place for a national criminal.

Wednesday, November 05, 2008

King's dream comes true: a black man in the white house

Who would know that the Americans will, for the first time in history, have a black man in their 'White House'. Never before can they be sure until November 5, 2008 when the world witnesses Barack Obama's claiming his throne as the 44th U.S. president with a landslide winning over John McCain (even in many swing states like Ohio and Florida) with the votes of 338 to 156. The Democrat's lanslide victory over the Republican comes in time after the collapse of the US economy, challenging Mr. Obama for his presidential tasks. Of course, this is really a new face of the U.S.A. politically and economically, as many of his policies are in contrary to those of the Rupublican. How would he govern his countries in the difficult time when all the Americans are 14 % poorer is interesting to see in this U.S. new era!

Tuesday, November 04, 2008

Thaksin v. Sonthi



English name initials:
T.S. v. S.T.
Origin:
S.T. และ T.S. สืบเชื้อสายจากจีนโพ้นทะเลทั้งคู่
Birth:
S.T. เกิดที่เมืองหลวงอาณาจักรสุโขทัย T.S. เกิดที่เมืองหลวงอาณาจักรล้านนา
School:
S.T. จบอัสสัมชัญ T.S. จบมงฟอร์ต (เครือเซนคาเบียลทั้งคู่),
University:
S.T. จบ UCLA, T.S. จบ Eastern Kentucky (สหรัฐอเมริกทั้งคู่)
Home:
S.T. อยู่บ้านพระอาทิตย์, T.S. อยู่บ้านจันทร์ส่องหล้า
Business:
S.T. is the 'Media Tycoon'. T.S. is the 'Mobile Tycoon'
Success & Failure:
S.T. ล้มละลายทางธุรกิจ แต่ประสบความสำเร็จทางการเมือง(ประชาชน),
T.S. ล้มละลายทางการเมือง(รัฐสภา) แต่ประสบความสำเร็จทางธุรกิจ
* * *

Friday, October 31, 2008

"วิริเยนะ ทุขมัจเจติ"
บุคคลล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

"วิริเยนะ ทุขมัจเจติ"
บุคคลล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

"วิริเยนะ ทุขมัจเจติ"
บุคคลล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

Thursday, October 23, 2008

Oil price

As well, today's crude oil price, below 70 USD a barrel! The dramatic slump in oil prices is due to the fact that the Organization of Petroleum Exporting Countries increased output by 200,000 barrels a day in July. Second factor is the global financial crisis, leading to the decrease in oil demand. The third factor is said to be speculation driven! If this is the case, then it may not last very long. So, just enjoy sitting behind wheel and drive more. But, if this continues, it may cause the terrible traffic in Bangkok to be even worse!

Wednesday, October 22, 2008

Gold price

The Gold price today is the lowest ever within this two months 720 USD per Ounce! Moving in the opposite direction as the USD currency which remains stong against Thai Baht, the constant decrease of gold price is pure speculation driven! Obviously nothing to do with the traditional relation of supply to demand. But today, gold is hard to find due to demand over supply and the price that is tempting for us. Even if you want to buy gold in Thailand now, you'll have to pay 10 days in advance before you get it. Speculors might have bought a lot to stock it, wait for the right time when gold is hard to find, then resell it back to the market in soaring price.

Basically, the price is affected by (1) the universal gold price, (2) THB against USD currency.
High price, low THB (against USD) = best time to buy
High price, high THB (against USD) = depending
Low price, low THB (against USD) = depending
Low price, high THB (against USD) = worst time to buy

(one ounce = two baht / one baht = 15 grams)

How to calculate Gold price in Thai baht
[USD /ounce × 965 ÷ 995 ÷ 2.0404 × USD currency]
e.g. 722 × 965 ÷ 995 ÷ 2.0404 × 34 = 11,668.23
The gold shop in Thailand will add margin profit based on this price.

Tuesday, October 21, 2008

After four years, we now start to talk about the system of US election again. Yes, one US president every four years (while in Thailand, ridiculously, four PMs in one year!). The US election system is not familiar to us the Thais because it is based on 'electoral vote', unlike the Thai's which is based on the 'popular vote'. I've found a youtube vdo clip which explains clearly the system of US election in plain English.

video

Wednesday, October 01, 2008

ข้อคิดจากเด็กชายเอกนรินทร์

‘เอกนรินทร์บินได้’ ได้เป็นหนึ่งในชุดเรื่องสั้นที่ผมตั้งใจแต่งไว้ให้เป็น “เรื่องสั้นสำหรับเยาวชน ที่แต่งให้ผู้ใหญ่อ่าน แล้วเอาไปเล่าให้เด็กฟังอีกที” พูดง่ายๆคือ เป็นเรื่องสั้นสำหรับเด็กที่ไม่ได้ให้เด็กอ่านโดยตรง เพราะมีข้อคิดบางอย่างที่เด็กอาจไม่เข้าใจ เพราะผมได้สอดแทรกข้อคิดทั้งทางตรง และโดยนัย จึงขออธิบายนัยดังกล่าวไว้ให้ เพื่อผู้ใหญ่ที่จะนำไปเล่าเป็นนิทานก่อนนอนให้เด็กฟังจะได้นำข้อคิดดังกล่าวไปถ่ายทอด ให้ได้ตรงตามความเจตนารณ์ ในการเขียนเรื่องนี้ของกระผมครับ

ความสามารถในการบินได้ของเด็กชายเอกนรินทร์นั้น เป็นสัญลักษณ์ที่ผมตั้งใจสื่อถึง ความพิเศษในเด็ก ที่มีกันทุกคน บางคนเรียนเก่ง บางคนมีความจำดี บางคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี บางคนเล่นกีฬาเก่ง บางคนช่วยพ่อแม่ค้าขายเก่ง สุดแท้แต่ว่าเราจะมองมันว่าเป็นความพิเศษหรือไม่เท่านั้น ซึ่งผมว่ามันก็ไม่ได้แตกอะไรกับความสามารถในการบินได้ของเด็กชายเอกนริทร์เลย ซึ่งผู้ใหญ่หลายคนก็มองข้ามความสามารถเล็กๆ น้อยๆ ของเด็กเหล่านี้ และไม่ได้พัฒนาให้ขยายผลต่อไป มิหนำซ้ำ ความสามารถบางอย่างเช่นการละเล่น หรือกีฬาบางอย่างยังถูกมองว่าเป็นภัยร้ายต่อการศึกษา

สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่ใครมีความสามารถ หรือใครไม่มี แต่อยู่ที่จะตระหนักหรือไม่ว่าเราล้วนมีกันทุกคน และที่สำคัญที่สุดคือจะนำความสามารถนั้นมาใช้อย่างไรให้เกิดประโยชน์ต่อสังคม ไม่ใช่มุ่งเน้นแต่จะเอาความสามารถนั้นมาตอบสนองความต้องการของตนเองเพียงฝ่ายเดียว แล้วก่อให้เกิดปัญหาต่อผู้อื่น เหมือนดังเด็กชายเอกนรินทร์ซึ่งถึงแม้ความสามารถของเขาดูเหมือนจะวิเศษกว่าคนทั่วไป แต่สุดท้ายความสามารถนั้นกลับส่งผลร้ายมาสู่ตนเพราะนำไปใช้ในทางผิด ท้ายที่สุดนอกจากความสามารถในการบินได้ที่พิเศษเหนือคนธรรมดาได้หมดสิ้นไปแล้ว ความสามารถเพียงการเดินเท้าเหมือนคนปกติยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ และกว่าจะคิดได้ก็สายเสียแล้ว

ข้อคิดดังกล่าวยังสะท้อนถึงตัวผมเองที่อดีตมองไม่เห็นคุณค่าในตน และเมื่อมีโอกาสเหนือผู้อื่นก็กลับฉกฉวยโอกาสไว้เพื่อตัวเอง โดยมิได้คิดว่าโอกาสนั้นว่าแท้จริงมาจากใหน ถ้าคิดให้ถ่องแท้ก็จะเข้าใจว่ามาจากสังคม ที่หล่อหลอมให้เรามีในสิ่งที่เรามีอยู่ เช่นพ่อค้าร่ำรวยได้ก็เพราะมีลูกค้ายอมเสียเงินอุดหนุนสินค้า ผู้นำจะเป็นผู้นำได้ก็เพราะมีผู้ยอมตาม เมื่อมีผู้รับผลย่อมต้องมีผู้ให้ผล สิ่งที่ได้มาทุกอย่างล้วนมีต้นทุน หากเราคิดแต่จะตักตวงผมเอาแต่ได้อย่างเดียวโดยไม่ยอมเสีย หากแต่เราคิดแต่กำไรโดยไม่คำนึงถึงต้นทุนเสียแล้ว กำไรที่ได้ก็ย่อมไม่จีรังอะไร และยังพาลให้เกิดทุกข์อีกเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นข้อความที่มุ่งสอนในเรื่องเรื่องนี้คือ

ก่อนอื่น... คนเราต้องเห็นคุณค่าในตนเองก่อน เพราะคนทุกความมีความคุณค่าและความพิเศษแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง หรือพิการทุพพลภาพ เมื่อรู้คุณค่านั้นแล้ว ย่อมต้องคิดต่อว่าจะทำคุณค่านั้นในทางสร้างสรรค์ และก่อประโยชน์ทั้งกับตน และกับผู้อื่น หรือสังคมอย่างไรในหน้าที่หรือบทบาทของตน เพื่อเป็นการสร้างคุณค่าให้มากยิ่งๆขึ้นไปอีก การสร้างคุณค่านั้น มิใช่เรื่องลำบากยากเย็นอะไรเลย เพียงทำหน้าที่ และบทบาทของตนด้วยความซื่อสัตย์สุจริตอย่างเต็มที่ให้ดีที่สุดเท่านั้น

Friday, September 26, 2008

เอกนรินทร์บินได้

แม้ว่ามันจะดูเหมือนความฝัน หรือเรื่องเหลือเชื่อก็ตามที เพราะคงไม่มีใครจะเชื่อว่าเด็กชายเอกนรินทร์ นักเรียนประถมหก แห่งโรงเรียนวัดบ้านหลวง จะบินได้จริงๆ เด็กชายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความสามารถพิเศษที่ว่านี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่ามันทำให้เอกรู้สึกผิดแผกจากคนอื่น จนต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับสุดยอดมาโดยตลอด ไม่บอกแม้กระทั่งพ่อแม่ หรือเพื่อนที่สนิทที่สุด ความจริงมีสาเหตุอีกข้อหนึ่งก็คือ หากมีผู้ใดล่วงรู้ในความสามารถของเอกในเรื่องนี้ เขาจะไม่สามารถบินได้อีกเลย นั่นคือสิ่งที่เอกรู้อยู่ในใจมาโดยตลอด ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น เอกนึกว่ามันเป็นความฝันเสียอีก แต่เหตุการณ์ก็เกิดขึ้นซ้ำอีกในเวลาต่อมา และบางทีก็ติดต่อกันหลายครั้ง ตอกย้ำให้เอกต้องยอมรับกับความสามารถพิเศษในข้อนี้ของตน

ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น เอกไม่สามารถควบคุมมันได้เลยสักนิด เพราะร่างกายของเอกจะเบาหวิว แทบจะไม่มีน้ำหนักใดๆเลย เอกไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำว่าตนกำลังล่องลอยอยู่กลางอากาศ แม้จะพยายามที่จะยึดตัวให้ติดกับพื้นดินก็ทำไม่ได้ แต่เมื่อรอสักพัก ร่างอันไร้น้ำหนักของเขาก็จะค่อยๆตกลงมาเอง ดั่งขนนกที่ล่องลอยในกระแสลมที่เมื่อยามลมสงบมันก็จะตกลงมา แต่หากเขาย่อตัวและออกแรงถีบอีกสักนิด เขาก็จะขึ้นไปลอยล่องอยู่กลางอากาศได้อีกครั้ง และหากไม่อยู่เฉยๆ โดยตะกายอากาศขึ้นไปอีก เอกก็จะสามารถถีบตัวสูงขึ้น สูงขึ้น สูงขึ้น และ สูงขึ้นอย่างช้าๆ จนพ้นหลังคาบ้านผู้คน หรือบางที่ก็แทบจะถึงยอดเขาที่ล้อมเมืองไว้ด้วยซ้ำ สูงเสียจนน่ากลัวเพราะมองลงมาก็จะเห็นผู้คนในเมืองตัวเล็กนิดเดียว เอกไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด เพราะการบินของเขา แทบไม่ต้องออกแรงอะไร เพราะร่างกายเหมือนจะอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนัก ถ้าจะเปรียบก็คงเหมือนมนุษยอวกาศที่เคลื่อนตัวช้าๆด้วยการหวากว่ายอยู่ในอากาศ มากกว่าจะเหมือนนกที่ต้องออกแรงกระพือปีกบินโฉบไปโฉบมา หรือเครื่องบินไอพ่นที่ต้องใช้แรงเครื่องยนต์เสียงดังหนวกหู และบินดิ่งเป็นเส้นตรง

แต่ความสามารถนี้ใช่จะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการ มันจะเกิดขึ้นก็เมื่อยามที่จิตของเอกสงบนิ่งจากสภาวะแวดล้อมต่างๆ และอยู่ลำพังเพียงคนเดียวเท่านั้น จึงไม่มีใครมีโอกาสได้เห็นหรือล่วงรู้ความลับเรื่องนี้ของเอกเลย เมื่อสภาวะดังกล่าวเกิดขึ้น ร่างการของเอกจะเบาลง จนแทบไม่มีน้ำหนัก เอกจะรู้สึกสบายและมีความสุขที่สุด โดยเฉพาะในยามที่เขาไปบินวนอยู่รอบเมือง บางทีก็เขาก็จะบินอยู่เหนือสวนสาธรณะ หรือสนามกิฬาของจังหวัด โดยต้องแอบหลบเพื่อระวังไม่ให้ผู้คนเห็น

วันหนึ่งเด็กชายเอกนริทร์ เกิดนึกสนุก อยากใช้ความสมารถพิเศษของตน เพื่อทำในสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน เอกออกอุบายว่า เมื่อไดก็ตามที่ตนได้บินอีก จะบินไปที่หลังคาวิหารวัดบ้านหลวง เพื่อจะได้สัมผัสและชื่นชมกับช่อฟ้าของวิหาร ซึ่งกล่าวกันว่าหลอมมาจากทองคำแท่งโบราณ ซึ่งเป็นสมบัติเก่าแก่ของวัดบ้านหลวงมาแต่ครั้งดึกดำบรรพ์ ยี่สิบปีก่อน ทองคำแท่งก้อนนี้เก็บอยู่ในกรุของวัด แต่ก็มักจะถูกพวกย่องเบางัดประตูเข้าไปขโมย แต่ตำรวจก็ตามจับตัวคนร้าย และนำทองแท่งกลับคืนมาได้เสียทุกครั้งเหมือนกัน หลวงปู่ทองเจ้าอาวาส จึงออกอุบายให้นำทองแท่งมาหลอมเป็นช่อฟ้าหน้าวิหารใหญ่ซึ่งเป็นอาคารสร้างใหม่สมัยนั้น สูงจากพื้นดินราวตึกห้าชั้นเห็นจะได้ และให้ช่างใช้วัสดุมุงหลังคาชนิดเบาและบางเป็นพิเศษประกอบกับกระจกใสแก้วใสบางเฉียบ ซึ่งทำให้ไม่มีใครจะสามารถขึ้นไปย่องบนหลังคาได้เลย โดยไม่ทำให้หลังคาทะลุแล้วตกลงมาเสียก่อน จะมีก็แต่แมวของวัด หรือนกกาเท่านั้นกระมัง ที่จะสามารถขั้นไปเดินบนหลังคาเพื่อสัมผัสกับช่อฟ้าทองคำนั้นได้ ด้วยอุบายเช่นนี้ จึงทำให้ช่อฟ้าทองคำของวัดหลวงเป็นสมบัติของหมู่บ้าน ที่ทุกคนรู้สึกหวงแหนเหมือนเป็นเจ้าของร่วมกัน และถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำหมู่บ้าน จากนั้นมา ก็ไม่เคยมีปัญหาเรื่องขโมยขึ้นวัดอีกเลย เด็กชายเอกนรินทร์ เกิดความคิดว่า หากตนได้สัมผัสกับช่อฟ้านั้นสักครั้งหนึ่ง คงเป็นคนเดียวเท่านั้นในหมู่บ้านนับแต่ยิ่สิบปีที่แล้วที่จะได้สัมผัสกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของหมู่บ้านวัดหลวง

หลายวันผ่านมา เอกยังคงคิดถึงอุบายดังกล่าวเสมอ แต่ไม่มีโอกาส เพราะครั้งใดที่สภาวะจิตของเอกสงบนิ่งและร่างกายอยู่ในสภาวะไร้น้ำหนักนั้น ก็มักจะเป็นช่วงเวลากลางวัน ซึ่งก็จะมีผู้คนที่มาทำบุญอยู่พลุกพล่าน เอกเกือบจะลืมเรื่องอุบายดังกล่าวไปเสียสนิท เพราะเวลาผ่านไปหลายวันทีเดียว แต่แล้ววันหนึ่ง ยามโพล้เพล้ ความรู้สึกดังกล่าวก็เกิดขึ้นเอง เอกขนรุกไปทั้งตัว และเอกรู้ตัวว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมาก็คือสภาวะไร้น้ำหนัก และเพียงเขาเขย่งตัวแต่ปลายเท้า ร่างของเขาก็จะลอยขึ้นไม่ติดพื้นทันที แน่นอน เอกไม่ลืมนึกถึงอุบายที่ตนคิดไว้ก่อนแล้ว

วัดหลวงอยู่ไม่ไกลนักจากบ้านของเอก ใช้เวลาบินอยู่ไม่กี่นาที เอกก็ลอยอยู่เหนือหลังคาวัดที่ตอนนี้เป็นสีทอง เงาระยับสะท้อนกับแสงของอาทิตย์อัสดง ยามโพล้เพล้ของวันนั้น บริเวณวัดเงียบสงัด มีแต่เสียงร้องของนกกาเป็นระยะบอกให้รู้ถึงเวลาใกล้ค่ำ ยามเย็น ซึ่งผู้คนในหมู่บ้านก็จะกลับบ้านไปทานอาหารพร้อมหน้ากับครอบครัว ไม่มีใครมาสนใจว่าเด็กชายคนหนึ่งกำลังจะทำในสิ่งต้องห้าม ที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อนในรอบยี่สิบปี เอกเอื้อมมือไปสัมผัสกับช่อฟ้าทองคำ และก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงถึงความงดงามในฝีมือช่างทองที่บรรจงประดิษฐ์ช่อฟ้าทองคำนั้นอย่างวิจิตร ในชั่วขณะนั้น เด็กชายเกิดความคิดว่าที่จะหักเอาปลายของหัวช่อฟ้าไปขายพ่อค้าร้านทอง คงได้ราคางามทีเดียว ที่นี้พ่อและแม่ของเขาคงสบายไปตลอด และเอกก็ไม่ต้องช่วยพ่อแม่ทำสวนผักให้เหนื่อยอีกต่อไป เมื่อคิดได้เช่นนั้นแล้ว เอกก็เอื้อมมือไปจนสุด และบิดปลายของยอดช่อฟ้าไปมาหลายครั้ง ทองคำแท้ที่มีรอยฉลุรวดลายพรุนไปหมดไม่นานก็อ่อนยวบ บิดอีกสักสองสามครั้งก็คงจะหลุดคามือแน่นอน เอกตัดสินใจกระชากครั้งสุดท้ายอย่างแรงทันที่ ก่อนจะได้ยินเสียงคนร้องตะโกนโหวกแหวกอยู่ข้างล่าง เป็นเสียงที่คุ้นเคยของลุงแสวงคนกวาดลานวัดนั้นเอง เอกตกใจมากจนหลุดออกจากสภาวะจิตที่สงบนิ่ง ภาพที่เอกจำได้คือมือของเขาที่กระชากเอาก้อนทองติดมือมาอย่างแรง และในเสี่ยววินาที ร่างของเด็กชากก็กระทบพื้นดินลูกรังอย่างแรงจนฝุ่นตลบคลุ้งไปหมด เอกได้ยินเสียงลุงแสวงตะโกนดังลั่น ฟังไม่ได้สับ ก่อนทุกอย่างจะมืดสนิทลง

* * *

หลังจากเรื่องราวที่เกิดขึ้น วัดบ้านหลวงก็มีตำนานบทใหม่ เล่าขานถึงเด็กชายที่ขึ้นไปบนยอดหลังคาวัดได้อย่างพิศวง โดยไม่มีร่องรอยแตกหักของกระจกมุงหลังคาเลย เมื่อเจ้าอาวาสถาม เด็กชายก็ได้แต่ร่ำร้องบอกเล่าถึงเรื่องราว ที่ครั้งหนึ่งเขาบินได้จริงๆ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อเด็กห้วขโมยในวัด ที่พูดจาเพ้อเจ้อเหลวไหล เมื่อมีผู้คนที่มาทำบุญถามไถ่ถึงเรื่องราวของใบช่อฟ้าทองคำหน้าวิหารที่ปลายหัก พระเณรที่วัดก็จะให้ไปถามลุงพิการขาด้วน ที่ขายล็อตตาลี่อยู่หน้าวัดบ้านหลวง ซึ่งแกดูจะมีความสุขกับการเล่านิทานให้เด็กๆที่มาเที่ยวที่วัดฟังเสมอ บางเรื่องที่แกเล่วก็ว่ากันว่าจริง บางเรื่องก็ว่าเป็นแค่นิทาน

ไม่มีใครรู้ล่วงรู้ว่าความสามารถพิเศษของเด็กชายเอกนริทร์ เกิดขึ้นได้อย่างไร หรือว่ามันเกิดขึ้นจริงๆหรือเปล่า เพราะบางกระแสก็ว่ามีคนเห็นเด็กชายปีนหลังคาวัดขึ้นไป แต่ก็ไม่มีผู้ใดยืนยันได้ว่าผู้ที่เห็นนั้นเป็นใคร แต่นั้นไม่สำคัญเท่าสิ่งที่เด็กชายได้เรียนรู้จากเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดว่า อภิสิทธิ์ที่ตนเองมีเหนือผู้อื่นนั้น มิได้นำพาให้ตนเองพิเศษกว่าผู้อื่นเลย ซ้ำยังเป็นภัยร้ายให้กับตนเสียด้วยซ้ำ หากไม่รู้จักคุณค่าและประมาณตน หรือปรับวิถีแห่งอภิสิทธิ์นั้นให้เกิดประโยชน์ต่อผู้คนที่ต้องการมัน มากกว่าที่จะมุ่งใช้อภิสิทธิ์ในทางมุ่งสนองความกิเลสแห่งตน

ไม่ว่าเด็กชายเอกนรินทร์จะบินได้จริงตามคำบอกเล่าของตำนานหรือไม่ก็ตาม ผมเป็นคนหนึ่งที่เชื่อเช่นนั้น เพราะความสามารถเช่นนี้ก็เคยเกิดขึ้นกับผมเหมือนกัน แต่จะด้วยสาเหตุใดนั้น ไม่สำคัญเท่ากับการเห็นคุณค่าแห่งความจริงในข้อนี้ บัดนี้ เอกนริทร์กลับกลายเป็นคนพิการ หรือผู้ด้อยอภิสิทธิ์มากกว่าคนทั่วไปเสียด้วยซ้ำ ซึ่งกำลังรอคอยความช่วยเหลือจากอภิสิทธิ์ชนในสังคม ที่ยังมองไม่เห็น หรือไม่ตระหนักถึงคุณค่าอันวิเศษที่ตนเองมีเหนือผู้คนส่วนใหญ่ในสังคม ตอนนี้เอกนรินทร์ไม่ขอบินได้อีกแล้ว ขอเพียงแค่ได้ขาทั้งสองข้างกลับคืนมา เพื่อจะได้เดินเหมือนอย่างคนปกติ นั่นก็เพียงพอแล้ว

Tuesday, September 16, 2008

เรื่องของดำ

ดำกำพร้าทั้งพ่อและแม่ตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ หรือจะว่าไปจริงๆ ก็ตั้งแต่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ เพราะพ่อของเธอทิ้งแม่ไปตั้งแต่ตอนที่แม่ยังตั้งท้องเธอ เธอมากำพร้าแม่ก็ตอนที่แม่ตายเพราะเสียเลือดมากหลังคลอดเธอ ดำยังไม่ลืมเสมอว่า การเกิดของเธอเป็นสาเหตุการตายของแม่ เจ้าของร้านเย็บเสื้อโหลที่ตลาดแถวสุขาภิบาล จึงรับเธอมาเลี้ยงดูด้วยความสงสาร พอโตขึ้นหน่อยก็ให้ให้เป็นลูกจ้างคอยเฝ้าหน้าร้าน โดยไม่ได้ให้ค่าจ้างค่าแรงอะไรแม้สักนิด แต่เพียงข้าวแดงแกงร้อนในแต่ละมื้อ ก็พอเพียงแล้ว ที่จะทำให้ดำจดจำพระคุณของแม่เล็ก ได้อย่างไม่ลืมเลือน เพราะมิฉะนั้น ตำคงต้องร่อนเร่เป็นขอทานในตลาดไปตลอด

แต่ต่อมาไม่นาน แม่เล็กก็ประสบปัญหาทางการเงิน ถึงขนาดต้องเลิกกิจการเย็บเสื้อโหลในตลาด และต้องเลิกจ้างลูกจ้างทั้งหมด ดำเป็นอีกคนหนึ่งในร้าน ที่ต้องละเห็ดออกจากบ้าน โดยที่แม่เล็กฝากเธอให้กับเจ้ใฝแถวถนนจรัญสนิทวงศ์ให้เลี้ยงดูเธอต่อ เจ้ไฝใจดีเลี้ยงดูเธอด้วยความรักและความสงสาร

หลายปีผ่านไป ดำเริ่มย่างเข้าสู่วัยรุ่น เริ่มแตกเนื้อสาว และเป็นธรรมดาอยู่เอง ที่ย่อมมีหนุ่มๆ แอบมอง และหมายปองเธอ และที่สุด เธอก็ถูกไอ้หนุ่มลูกจ้างบ้านเจ้ไฝ่ ที่เฝ้าแอบมองเธอมาตลอดข่มเหงน้ำใจ แม้เจ้ไฝจะเสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับทั้งสอง จึงจำยอมให้คู่อยู่กันอย่างเปิดเผย ในฐานะลูกจ้างต่อไป เจ้าหนุ่มก็ไม่ได้หนีไปใหน เฝ้าดูแลดำอยู่เป็นอย่างดี

ไม่นานทั้งสองก็ได้ให้กำเนิดลูกน้อย แต่ความสุขมักอยู่ไม่นาน ดำคอยตอกย้ำเตือนใจตัวเองเสมอ เพระนี่คือสิ่งที่เธอเรียนรู้จากชีวิตจริงของเธอ ความทุกข์ต่างห่างที่จีรัง และดูเหมือนจะไม่เคยห่างไกลจากเธอเลยแม้สักนิด เพราะไม่นานหลังเจ้าตัวเล็กเกิด เจ้าหนุ่มแสนรักของเธอก็ถูกรถชนตายกลางถนน อีกครั้งหนึ่งแล้ว ที่ความพลัดพรากเกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ นับแต่พ่อและแม่ที่ให้กำเนิด แม่เล็ก มาจนถึงคนที่เธอรักที่สุดในชีวิต ความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากความพลัดพรากจากคนรักนั้น มันมากเกินกว่าความเจ็บปวด หากมันสามารถแลกได้กับความเจ็บปวดใดๆก็ตาม เธอก็พร้อมที่จะแลกกับมันได้เสมอ แต่ความจริงคือ ไม่มีความเจ็บปวดใดๆที่จะสามารถทดแทนหรือเทียบได้กับความทุกข์แห่งการพลัดพราก ตั้งแต่นั้นดำก็หมดอาลัยตายอยากในชีวิต อยู่ไปวันๆ ซึมเศร้า ทรุด และซูบผอมไปตามกาลเวลา เพราะกินอะไรไม่ลง อันเกิดจากความพิการและอัมพาตทางจิตใจ

เวลาผ่านไป เจ้าตัวเล็กโตขึ้นอย่างกำพร้าพ่อ แม่ไฝเห็นว่ามันพอจะหยิบจับงานได้บ้าง จึงฝากงานให้มันไว้กับลูกสาวที่อยู่ท้ายซอย นานๆครั้ง เจ้าเล็กจึงจะได้มาเยี่ยมแม่ดำบ้างสักที แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็ไม่ค่อยได้กลับมาบ้านเจ้ไฝ จนบางครั้งก็เน่นนานทีเดียว

วันนี้ เจ้าตัวเล็กโตขึ้น ยังคงทำงานเป็นลูกจ้างบ้านลูกสาวเจ้ไฝอยู่ นานมากแล้วที่มันไม่ได้กลับมาเยี่ยมแม่ดำอีก บางทีมันอาจจำไม่ได้แล้ว ว่าแม่ของมันเป็นใคร และมันก็จะไม่มีวันได้รู้อีก เพราะวันนี้ แม่ดำของมันตายแล้ว จากไปอย่างอย่างสงบ จริงๆเจ้าตัวเล็กน่าจะดีใจมากว่า ที่รู้ว่าแม่จากโลกที่โหดร้ายนี้ไปเสียที หากมันได้รู้สักนิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ของมัน และสิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่ของมัน ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่มันอาจจะได้สัมผัสกับตัวมันเองเข้าสักวันหนึ่ง บางทีแม่ดำอาจได้ไปอยู่กับพ่อของมันในสวรรค์แล้วก็เป็นได้ เจ้าตัวเล็กเองต่างหาก ที่ต้องอยู่ทนทุกข์กับโลกใบนี้ต่อไป ตราบจนกว่ามันจะตาย หรือตราบที่ลูกสาวเจ้าไฝจะเบื่อหน่าย และเอามันไปทิ้งที่วัด เหมือนอย่างที่ใครๆเขาทำกัน ...

ด้วยความอาลัย ขอดวงวิญญาณของดำจงสู่สุขคตินิรันตร์ โดยไม่ต้องกลับมาเกิดให้ทุกข์ทรมานบนโลกใบนี้อีก ไม่ว่าจะในฐานะใดก็ตาม

MTT
Comment เรื่องสั้น ให้อุกฤษณ์ เรื่อง ชีวิตของหนู

แม้จะรู้สึกเหมือนถูกเสียดสีในฐานะคนๆหนึ่งในสังคมที่นิยมความรุนแรง แต่ก็อดขำไม่ได้ด้วยภาษาที่ประชดประชัดโดยเจตนาใช้ประโยคความเดียว ห้วน สั้น ไม่มีคำขยายความใดๆ กับเรื่องที่เป็นเรื่องสะเทือนอารมณ์และคนในสังคม เช่น พ่อข่มขืนหนู! ซึ่งน่าจะให้ความสำำคัญและนำเสนอให้ละเอียดกว่านี้ แต่ผู้เขียนเจตนาไม่ทำ เพื่อประชดให้เห็นว่าสังคมเห็นเรื่องสวะเหล่านี้เป็นเรื่องเล็ก ซึ่งต้องชมในข้อนี้ โดยเฉพาะ ประโยค หนูตาย! ซึ่งผมว่าเป็น punch line จริงๆ คือ ชกหน้าคนอ่านอย่างแรง แต่ก็อดขำไม่ได้เพราะมันกระชากอารมณ์คนอ่านเร็วเกินไป โดยยังไม่ทันตั้งตัว คือเริ่มต้นได้เหมือนจะเสียดสีสังคม แต่ตอนจบย่อหน้าสองกลับมี twisting (หักมุม) เพราะคนเขียนตาย โดยที่คนอ่านคาดไม่ถึง เพราะถ้าตายจะมาเขียนได้ไง ดังนั้นคนอ่านจึงไม่คาดคิดมาก่อนว่าคนเขียนจะตาย เพราะคนอ่านจะเข้าใจว่าสรรพนามทีใช้หมายถึงคนเขียนเสมอ ซึ่งไม่จำเป็น

แต่พออุกฤษณ์เผยว่าเป็นความฝัน น้ำหนักของ climax ของ plot ที่วางไ้ว้ก่อนหน้าก็ลดลงไปทันที ทำให้คนอ่านรูสึกว่าที่เข้าใจว่าผู้เขียนจะเสียดสีสังคมนั้นแท้จริงผู้เขียนไม่ได้เจตนาเช่นนั้น รู้สึกเหมือนถูกหลอก และน้ำหนักของข้อความที่ต้องการสื่อก็ลดหวบทันที เพราะเป็นแค่ความฝัน เรื่องสั้นประเภทแนวจบแบบความฝันถ้าวาง plot ไม่แนบเนียนจะทำให้เสียคะแนนจากกรรมการได้ เพราะเป็น twisting จริง แต่เป็นแบบที่ไม่ได้ให้อะไรคนอ่านเลย ไม่ให้ค่าเหนื่อยกับการอ่านเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะมันทำให้ที่กล่าวมาทั้งหมดก่อนหน้า meaningless!

พอเริ่มอ่านต่อเรื่องก็เริ่มเข้ารกเข้าพงมากขึ้น เพราะจับไม่ได้ว่าผู้เขียนต้องการบอกอะไรกับคนอ่่านกันแน่ ซึ่งตอนแรกดูเหมือนจะไม่เห็นด้วยกับความรุนแรงในมวยเด็กซึ่งตรงมากกับโจทย์ของเรื่อง แต่พออ่านตอนท้ายของเรื่องกลายเป็นว่า ตกลงมวยเด็กเป็นสิ่งดีนะ แต่เวลาชกต้องเน้นป้องกันอย่างมวยไชยานะ จึงจะเรียกว่าดี ดังนั้นผู้เขียนจะตอบโจทย์ว่ามวยเด็กดีหรือไม่ดีได้อย่างไร หรือว่าที่เขียนนี้ต้องการเชิดชูมวยไชยาส่วนประเด็นความสัมพันธ์ของพี่กับน้องนั้น ผมเห็นว่าจะทำให้เรื่องเกิดอีกหนึ่ง plot โดยไม่จำเป็น และจะมากเกินไปในเรื่องสั้นขนาดสั้น แต่ถ้าจะเก็บไว้ต้องปูพื้นให้มากกว่านี้ ไม่งั้นคนอ่านจะเข้าใจว่าเด็กชายชกมวยกับนักมวยหญิง (เอ ... หรืออุกฤษณ์ให้เป็นผู้หญิงจริงๆ) ที่หนักไปกว่านั้นคือเด็กชอบกินถั่วดำ!

comments โดยรวมจึงเป็นว่า 1. ไม่มีความสม่ำเสมอในการวางโครงเรื่อง ขาด consistency เรียกได้ว่าครึ่งแรก กับครึ่งหลัง แทบจะเป็นคนละคนเขียน 2. ไม่รู้ว่าผู้เขียนจะบอกอะไรกันแน่ หลักสำคัญของกรรมการคือจะดูว่าผู้เขียนจะบอกอะไรกับคนอ่าน ใครบอกได้โดนใจกรรมการมากกว่าชนะ แต่ผมว่าข้อนี้อุกฤษณ์ไม่ชัดเจน ทั้งๆที่ข้อนี้เป็นข้อที่จะเรียก คะแนนได้มากสุด นอกเหนือจากการใช้สำนวนภาษา 3. ผมแนะนำว่าถ้าจบแค่ หนูตาย! ละก็ใช้ได้ทีเดียว เรียกว่าวัดใจกรรมการ ถ้าไม่หมั่นใส้ให้ตกรอบแรก ก็คงได้รางวัลตลกเสียดสีสังคมบ้างล่ะน่า แต่ถ้าตกรอบจริงๆ ก็พอจะส่งไปต่วยตูน หรือขายห้วเราะให้กองบรรณาธิการขำกันพอควร ผมยังนั่งหัวเราะเลยหลังอ่านสองย่อหน้าแรก

Friday, August 29, 2008

แรงอธิษฐาน

หลายปีแล้วที่แม่จากน้ำไป ส่วนพ่อก็ไปทำงานโรงงานที่อยุธยา แรกๆก็กลับมาอาทิตย์ละครั้ง และส่งเงินมาให้บ้าง แต่นานเข้าก็ทิ้งให้เด็กหญิงต้องอยู่ลำพังกับน้องชาย บางทีก็หลายสัปดาห์ บางทีก็เป็นเดือน ตลอดระยะเวลากว่าสามปีตั้งแต่แม่จากไป สิ่งหนึ่งที่เธอยังคงอุ่นใจอยู่ก็คือดวงวิญญาณของแม่ที่ยังคอยวนเวียน มอบความรักและช่วยเหลือเธออยู่ใกล้เสมอมา ในแต่ละวันเธอจะรอคอยเวลาที่จะได้เข้านอนเพื่อพบกับแม่อีกครั้งในฝัน เพื่อพูดคุยและเล่าปัญหาที่เจอะเจอในแต่ละวัน และแม่ก็จะกอดเธอโดยไม่พูดอะไร แต่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอมีกำลังใจไปอีกวันหนึ่ง แม้จะรู้ทั้งรู้ว่าแม่จากไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับ เธอเองก็ไม่เคยกลัวที่จะเจอแม่สักครั้ง ซ้ำยังคอยเฝ้าอธิษฐานขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์และศาลแป๊ะกงหน้าปากซอยอยู่เสมอว่า ถ้าเป็นไปได้เธออยากให้แม่กลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้ง บ้านซึ่งตอนนี้ไม่มีใครนอกจากเธอ และน้องชายเล็กๆ ที่พ่อทิ้งไว้ให้เธอเลี้ยงดูด้วยค่าจ้างพนักงานชั่วคราวของร้านหนังสือเล็กแห่งหนึ่งแถวสามย่านเท่านั้น

แต่เพิ่งไม่นามมานี้เองที่น้องเล็กวัย 4 ขวบของเธอมักจะยิ้มและส่งเสียงร้องเรียกแม่อยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะเวลาที่ทานข้าวเย็น ที่แปลกคือบางครั้งน้องก็งอแงร้องจะให้แม่ป้อนข้าวให้ เสมือนว่าแม่มานั่งกินข้าวอยู่ด้วยใกล้ๆ แต่เธอก็จะแอบรู้สึกดีใจเสมอที่เห็นน้องชายส่งเสียงเรียกแม่ มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าแรงอธิษฐานเป็นจริงขึ้นมาทันที จนเดี๋ยวนี้ เวลากินข้าวเย็นเธอจะต้องเตรียมสำรับอาหารอาหารชุดเล็กให้แม่ วางไว้ข้างๆ เพระเธอคิดเสมอว่าแม่คงมาทานข้าวเย็นกับเธอและน้องด้วยทุกวัน

เหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นหลายครั้งตั้งแต่นั้น นับตั้งแต่เรื่องที่เธอได้รับเบี้ยเลี้ยงพิเศษเพิ่มแบบฟรุคๆ เพียงเพราะอาเฮียเจ้าของร้านหนังสือเอ็นดูเธอ หรือเรื่องที่มีคนทักแปลกแบบแปลกๆว่าเธอเดินมากลับผู้หญิงนุ่งผ้าถุงและใส่เสื้อสีน้ำเงิน ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะเป็นแม่ของเธอ เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นทำให้เธอมีโลกส่วนตัว และมีความคิดแปลกแยกจากเพื่อนๆในวัยเดียวกัน แต่ในจิตใต้สำนึกของเธอก็อดคิดไม่ได้ว่าเธอคิดไปเองหรือเปล่า ด้วยความรักและคิดถึงแม่ แต่เธอจะอธิบายอย่างไรได้ กับเรื่องที่น้องร้องให้แม่ป้อนข้าวให้ หรือที่อาเฮียร้องทักว่ามีคนมารับกลับบ้าน น้ำตัดสินใจว่าจะถามแม่คืนนี้ แต่พอตั้งใจจะถามที่ไร พอเห็นหน้าแม่ในฝัน เธอก็จะลืมที่จะถามแม่เสมอ เธอจึงอธิษฐานต่อศาลเจ้าแป๊ะกงอีกครั้งว่าถ้าดวงวิญญาณของแม่มาหาเธอจริงๆ ก็ขอให้ปรากฏตัวให้เธอเห็นสักครั้งก็พอ เธอจะไม่กลัวแม่เลย และจะยิ่งทำบุญกรวดน้ำไปให้มากกว่าที่เคยด้วย

หลายวันผ่านไป ท่ามกลางเหตุการณ์เดิมๆที่ยังเกินขึ้นกับเธอเสมอ จนคืนวันหนึ่ง เธอรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูก แม้จะง่วงมากแต่ก็ไม่หลับเสียทีและยังรู้สึกตัวอยู่ตลอด เธอจึงตัดสินใจว่าจะลุกขึ้นเพื่อเดินไปเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่ม แต่ไม่ทันที่เธอจะยันตัวลุกขี้น แม้ตาจะยังหลับอยู่ แต่เธอได้ยินเสียงเรียกชื่อเธอเบาๆ สองครั้ง มันเป็นเสียงที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เป็นเสียงเนิบๆที่ฟังดูอบอุ่น เธอตกใจมากเพราะนั่นเป็นเสียงของแม่ แม้มันจะผ่านไปสามปีแล้วก็ตาม แต่เสียงเรียกชื่อน้ำซ้ำกันสองครั้งนั้นคุ้นหูน้ำมาก เหมือนตอนที่แม่ปลุกให้น้ำตื่นนอนไปโรงเรียนตอนเช้า และน้ำก็จะงัวเงียขยี้ตาลุกขึ้นเข้าห้องน้ำและแปรงฟัน แม่เป็นคนขยันและตื่นเช้ากว่าใครๆเสมอ เสียงเรียกน้ำในตอนเช้าจึงคุ้นหูน้ำมาก แต่ความกลัวทำให้น้ำไม่กล้าลืมตาขึ้นทันที ไม่กล้ากระทั่งจะกระดิกร่างกายเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ทึ่สุดก็อดไม่ไหวที่จะแอบหรี่ตามองผ่านความมืดของห้องเช่าที่มีหน้าต่างอยู่แต่บานเดียว พอให้แสงจันทร์ลอดเข้ามากระทบกับพื้นห้อง เธอพยายามมองด้วยหางตาที่หรึ่อยู่ ในความมืด เธอเห็นร่างทึมๆของแม่นั่งขัดสมาธิก้มหน้าอยู่ที่มุมห้อง ซึ่งอยู่เยื้องกับฟูกที่นอนของเธอเพียงราวสามเมตร ถัดจากน้องชายซึ่งนอนหลับสนิทอยู่ เธอกลัวและตกใจมากที่เจอแม่ในยามนี้ แสงจันทร์ที่ลอดเข้ามาจากหน้าต่างกระทบกับผ้าถุงของแม่ และเสื้อสีน้ำเงินที่แม่ใส่อยู่ มันเป็นตัวเดียวกับที่แม่ใส่ในรูปที่เธอแขวนไว้ที่ผนังห้อง น้ำกลัวจนไม่กล้าที่จะหันไปที่มุมห้องบริเวณนั้นตรงๆ กล้ามเนื้อต้นคอของเธอดูจะไม่ทำงานเอาเสียแล้ว มันเกร็งอย่างบอกไม่ถูก จนรู้สึกเหมือนเป็นตะคริว ขยับไม่ได้เลย รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว จากสันหลังถึงต้นคอ จากต้นคอจนถึงศีรษะ และขนที่แขนเธอก็ลุกชันขึ้น น้ำลืมเรื่องดื่มน้ำไปเสียสนิท เธอข่มตานอนเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น ทั้งๆที่ใจเธอเต้นเสียงดังรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ น้ำข่มใจบอกแม่เบาๆ เบาจนเหมือนกลัวแม่จะได้ยิน หรือบางทีเธออาจเพียงแค่นึกอยู่ในใจก็เป็นได้

“แม่จ๋า…พรุ่งนี้น้ำจะทำบุญกรวดน้ำไปให้นะจ๊ะ”

น้ำไม่รู้ตัวว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้สึกอีกทีก็รุ่งเช้าพอดี ซึ่งเช้านี้เธอไปทำงานสายกว่าปกติ เพราะตื่นสายและต้องรีบไปใส่บาตรพระที่ตลาด อาเฮียถามว่าทำไมมาสาย เธอก็ไม่ตอบ กลับส่งยิ้มให้แล้วก็เดินหลบไปหน้าร้าน

วันนี้ไม่ค่อยมีลูกค้า อาเฮียเจ้าของร้านใจดีเลยให้เธอกลับบ้านเร็วเป็นพิเศษ ตลอดทางกลับบ้าน เธอเฝ้ารอคอยให้เวลาอาหารเย็นให้มาถึงเร็วๆ เพื่อจะได้ทานอาหารกับแม่อีกเช่นเคย ซึ่งวันนี้จะไม่เหมือนกับวันที่ผ่านๆมา เพราะตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าแม่ยังอยู่กับเธอ แม่คอยช่วยเหลือเธอเสมอ ความรักของแม่ที่มีให้ลูกนั้น มากมายเหลือเกิน แม้ยามที่จากไปแล้ว ก็ยังเฝ้าคอยดูแลลูกอยู่ไม่ห่าง ถ้าแม่อยู่ตอนนี้คงดีใจที่เห็นเธอทำงานหาเงินได้แล้ว แม้จะแค่วันละห้าสิบบาท แต่ก็พอเพียงกับยุคข้าวแกงจานละสิบบาทตอนนั้น และยังพอเพียงที่จะซื้ออาหารมาเลี้ยงแม่ได้อย่างเต็มที่ในวันนั้น น้ำไม่เคยได้มีโอกาสตอบแทนพระคุณแม่เลยแม้สักครั้ง เคยทำก็แต่สร้างปัญหาให้แม่ไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งเรื่องหนีเรียน และเรื่องใช้เงินทองสิ้นเปลือง แต่พอแม่ไม่อยู่แล้วเธอกลับไม่หนีเรียน หรือใช้เงินสิ้นเปลืองอีกเลย คนเรามักจะเห็นคุณค่าของความรักก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้วจริงๆ วันนี้เธอเตรียมสำรับอาหารมื้อพิเศษ มีทั้งไข่เจียวหมูสับที่ซื้อมาจากปากซอย คะน้าปลาเค็ม และผัดผักบุ้งไฟแดงร้านเจ้เปาที่แม่ชอบ และที่พิเศษก็คือน้ำเป๊บซี่ใส่น้ำแข็งหนึ่งถุงที่แม่จะซื้อประจำหลังเลิกงาน ก่อนเข้าบ้านน้ำไม่ลืมซื้อพวงมาลัยหน้าตลาดมาไหว้ศาลแป๊ะกงที่หน้าปากซอยด้วยเช่นกัน และไม่ลืมที่จะอธิษฐานของแป็ะกงให้แม่กลับมาหาอีกในคืนนี้ น้ำจะไม่กลัวแม่อีก และอยากเห็นหน้าแม่ให้ชัดๆอีกครั้ง แต่ไม่ทันที่น้ำจะได้ถอดรองเท้าเข้าบ้าน น้าแดงข้างบ้านอุ้มเจ้าเล็กวิ่งหน้าตื่นมาหาบอกว่าพ่อโทรมาจากอยุธยา เสียงพ่อสั่นเครือ แต่พูดอย่างหนักแน่นว่า

“น้ำ…ฟังให้ดีนะลูก… ตำรวจเขาเจอแม่แล้ว และเขากำลังจะส่งตัวแม่กลับมาอย่างปลอดภัย พรุ่งนี้เย็นพ่อจะไปรับลูกกับเจ้าเล็ก เราจะไปสนามบินด้วยกันนะลูก…”

น้ำจำไม่ได้ว่าพ่อพูดอะไรต่อ รู้แต่ว่าที่สุดแรงอธิษฐานต่อศาลแป๊ะกงของน้ำก็เป็นจริง แม่กำลังจะกลับบ้านมาจริงๆ แต่น้ำกลับรู้สึกเหมือนมีลมเย็นเฉียบพัดผ่าน ทำให้รู้สึกเย็นวาบจนขนลุกชันขึ้นอย่างประหลาด ในมือของน้ำยังถือสายโทรศัพท์บ้านน้าแดงอยู่ ส่วนอีกมือกำแน่นกับถุงห่ออาหารและถุงน้ำแป๊ปซี่

Saturday, August 23, 2008

เด็กชายที่อยากได้ของเล่น

ห้างสรรพสินค้าเป็นสถานที่สนุกสนานและรื่นรมย์สำหรับเด็กๆในกรุงเสมอ โดยเฉพาะเด็กๆ ที่คุณพ่อคุณแม่ไม่ค่อยจะมีเวลาพาไปเที่ยวที่ใหนๆสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะเอก เด็กชายวัย 11 ปี ที่มักจะวนเวียนอยู่กับห้างเซ็นทรัลสีลมอยู่บ่อยเป็นพิเศษ เพราะเป็นห้างสรรพสินค้าที่อยู่ในระแวกบ้าน ทั้งยังเป็นทางผ่านเวลาเดินกลับบ้านจากโรงเรียนอีกด้วย ทุกครั้งที่เดินผ่านแผนกของเล่นที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของห้าง เอกอดไม่ได้ที่จะต้องไปดูของเล่นที่ตัวเองอยากได้ ของเล่นเหล่านั้นแม้จะเป็นเพียงตุ๊กตาหุ่น สัตว์ประหลาด รถยนต์ หรือหุ่นยนต์พลาสติก แต่มันช่างมีค่าเป็นที่สุด มากกว่าสมบัติใดๆในโลกที่เอกต้องการ การได้ครอบครองมันมีค่ายิ่งกว่าการได้รับของขวัญจับสลากจากงานคริสมาตของโรงเรียนเสียอีก หรือกระทั่งการได้รับรางวัลเรียนดีเสียด้วยซ้ำ

แต่ท่ามกลางกองของเล่นเหล่านั้น มีของมีค่าอยู่ชิ้นหนึ่งที่อาจไม่มีใครเห็นคุณค่าของมันเลย หรือมากเท่ากับเอกก็เป็นได้ หรือแม้เด็กบางคนอาจจะเห็นคุณค่าของมันบ้าง ถึงขนาดยอมร้องให้ หรือลงทุนไปนอนดิ้นกับพื้นเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณพ่อคุณแม่ให้ซื้อให้ก็ตาม แต่คุณพ่อคุณแม่ส่วนใหญ่ก็ต้องยอมแพ้ต่อสภาพเศรษกิจในยุคนั้น เอกเองคงทำเช่นนั้นไม่ได้เพราะเอกโตเกินไปกว่ากว่าที่จะเรียกร้องความสนใจแบบเด็กๆ หรือถ้าจะทำก็ไม่รู้จะทำไปให้ใครดู เพราะคุณแม่ก็ทำงานอยู่ที่บ้าน จะมีก็แต่คุณพ่อที่นานๆครั้งจะพามาเดินซื้อของบ้างสักที แต่เอกก็ไม่กล้าบอกให้คุณพ่อรู้ว่าต้องการของเล่นชิ้นนั้นมากเพียงไร เพราะสงสารที่คุณพ่อต้องทำงานหนักเพื่อเก็บเงินเป็นค่าเทอมให้เอกเรียนหนังสือ ซึ่งเอกเองก็ไม่ได้รู้ว่าจะเรียนหนังสือไปทำไมเหมือนกัน ไม่เคยมีใครอธิบายให้ฟัง รู้แต่ว่าการเรียนเป็นหน้าที่ของเด็ก และของเล่นเป็นศัตรูของการเรียน

วิธีเดียวที่จะได้มาซึ่งของเล่นชิ้นนั้น เอกคงต้องเก็บเงินจากค่าขนมในแต่ละวัน และหยอดกระปุกเก็บไว้เพื่อให้ครบ 53 บาท ตามราคาของป้ายของเครื่องบินของเล่นลำนั้น แต่แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงไร เงินที่เก็บก็ไม่ครบสักที เพราะบางครั้งเอกก็อดใจไม่ได้ที่จะขโมยเงินในกระปุกออมสินตัวเอง เอาไปเล่นกดไข่จนหมด การเล่นก็ง่ายนิดเดียว คนเล่นเพียงแค่หยอดเหรียญบาทลงไปในเครื่อง และหมุนลูกบิดเพื่อให้ไข่ตกลงมาหนึ่งฟอง ไข่ใบนั้นบางทีก็มีขนม บางทีก็มีของตุ๊กตุ่นตัวเล็กๆ หรือถ้าโชคดีก็จะเป็นกระดาษระบุหมายเลขของเล่นรางวัลใหญ่ ไม่เพียงแค่นั้น บางครั้งเงินในกระปุกออมสินก็ต้องหมดไปกับ มะพร้าวแก้วที่พี่สาววัยแก่กว่า 3 ปี เอามาล่อขายกับเอก ห่อละ 1 บาทบ้าง 2 บาทบ้าง ซึ่งก็เป็นเศษมะพร้าวแก้วที่เธอซื้อมาจากหลังโรงเรียนและกินเหลือ จึงนำมาขายน้องชายต่อ

หลายเดือนผ่านไป ท่ามกลางความมุ่นมั่นและอดทดจากส่งเล้าต่างๆ เช่นการกดไข่ หรือการซื้อมะพร้าวแก้วจากพี่สาว เอกก็ได้เรียนรู้ถึงคุณค่าแห่งการอดออมในที่สุด เพราะมันเป็นวันที่เอกมีความสุขที่สุดอีกวันหนึ่ง ไม่ใช่เพียงเพราะเป็นสิ้นสุดการสอบมิดเทอมมหาโหด แต่ที่สำคัญเป็นวันที่เอกเก็บเงินครบ 53 บาทพอดี ช่วงบ่ายหลังสอบเสร็จในวันนั้น เอกดีใจเป็นที่สุดเพราะจะได้ไปเซ็นทรัลสีลมอีกครั้ง โดยไม่ต้องอดทนให้ทรมานใจอีก วันนี้เอกตั้งใจเตรียมเงินมามากมายเพื่อซื้อเครื่องบินประกอบร่างเป็นหุ่นยนต์

เอกบรรจงเอาเหรียญเงินซึ่งนับมาอย่างดี มีทั้งเหรียญบาทและเหรียญห้ารวมกัน และยื่นให้กลับพนักงานห้างสาวสวย แต่กลับต้องประหลาดใจเมื่อเธอนับเงินและบอกว่า เงินไม่พอที่จะซื้อเรือบินได้ ทั้งๆที่เอกเองก็นับเงินมาอย่างดิบดี แต่ก็เข้าใจทันที่เมื่อเธอชี้ไปที่ป้ายราคาเรือบินซึ่งตอนนี้กลับกลายเป็น 53 บาท 50 สตางค์ ไปแล้ว พอเห็นเอกทำหน้าตกใจและผิดหวัง พนักงานห้างสาวนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มและพูดขึ้นว่า

“เอางี้แล้วกันนะ พี่ลดราคาให้หนู 50 สตางค์ ตกลงไม๊”

“ขอบคุณครับพี่ …” เอกกล่าวตอบเบาๆ

ใครจะรู้ว่าวันนั้น เป็นวันที่หัวใจเล็กๆ ของเด็กชายคนหนึ่งจะมีความสุขได้มากมายถึงเพียงนี้ ...และใครกันจะรู้ว่า คนที่มีความสุขไม่แพ้กันในว้นนั้นก็คือพนักงานห้างคนหนึ่ง ผู้ซึ่งสูญเสียบุตรชายวัย 5 ขวบจากอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อหลายปีที่แล้ว
ทดสอบ

Saturday, July 19, 2008

Source: from Health Today Magazine as appeared in http://women.impaqmsn.com/articles/647/47001407.html
(Retrieved 19 July 2008). Copy without adaptation and permission from author.

สารอาหาร ต้านอนุมูลอิสระ

อาหารที่เรารับประทานเข้าไปทุกวันนี้มีทั้งให้คุณและให้โทษ เป็นได้ทั้งตัวก่อโรคและเป็นยารักษา มีสุภาษิตจีนประโยคหนึ่งที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ เขียนไว้ว่า " Whatsoever was the father of a disease, an ill diet was the mother" และนักวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์บางท่านถึงกับเชื่อว่า " ขบวนการแก่ " (aging) แท้จริงแล้วส่วนใหญ่เกิดจากการที่คนเราขาดสารอาหารต่างๆ ทีละเล็กทีละน้อยตั้งแต่เราเริ่มสู่วัยผู้ใหญ่จนถึงวัยชรา…ผมเห็นด้วยแต่รู้สึกว่าจะเว่อร์ไปหน่อยครับ

เนื่องจากเรายังไม่ทราบถึงกลไกที่แท้จริงของความสัมพันธ์ระหว่างอาหารและสุขภาพจึงมีทฤษฎีเกิดขึ้นมากมาย (สิ่งใดถ้านักวิทยาศาสตร์รู้แล้ว ก็มักจะมีทฤษฎีหรือคำตอบเพียงอย่างเดียว) แต่ ความสัมพันธ์ระหว่างอาหารกับสุขภาพที่เป็นหลักใหญ่ๆ มีอยู่ 3 เรื่องด้วยกันคือ

  • Antioxidants ในอาหารซึ่งเป็นสิ่งที่เรากำลังพูดถึงนี้
  • Fat ไขมันเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของเซลล์และเอนไซม์ต่างๆ ในร่างกาย เพราะฉะนั้นชนิดของไขมันที่เรารับประทานก็มีผลต่อสุขภาพของเราแน่นอน
  • Food sensitivities ซึ่งมีทั้งทฤษฎีเก่าและใหม่ ในทฤษฎีใหม่ เชื่อกันว่าการแพ้อาหารบางอย่างอาจไม่ได้เกิดขึ้นในทันทีทันใด และอาจมีอาการได้หลายรูปแบบ เช่น ปวดศีรษะหรือ อ่อนเพลีย เป็นต้น

Antioxidant (สารต้านอนุมูลอิสระ)

ในปี 2497 Denham Harman, M.D, Ph.D. จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ของ University of Nebraska เป็นผู้เสนอเรื่อง”สารอนุมูลอิสระ” (free radicals) ขึ้น ซึ่งในเวลานั้นมีคนสนใจน้อยมากแต่นายแพทย์ Harman ก็ไม่ย่อท้อ พยายามทำการทดลองหลายครั้งจนในที่สุดก็เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน

แล้วเจ้าอนุมูลอิสระมันคืออะไรมาจากไหนและเกี่ยวกับ antioxidant ได้อย่างไร ถ้าจะให้เขียนกันจริงๆ สามารถเขียนเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ ได้หนึ่งเล่มเลยครับ ซึ่งมีคนเขียนไว้มากมายพอควร ผมเลยขออนุญาตย่อสั้นๆ นะครับ

เริ่มกันเลยนะ…สูดหายใจเข้าลึกๆ…. เวลาเราสูดหายใจเข้าออกซิเจนก็จะเข้าไปในปอดไปสู่เนื้อเยื่อต่างๆ ของร่างกายโดยอาศัยเส้นเลือดต่างๆ แล้วเนื้อเยื่อก็นำออกซิเจนไปใช้ในขบวนการต่างๆ (oxidation) เพื่อทำให้เกิดพลังงาน การสังเคราะห์สารต่างๆ เช่น โปรตีน ไขมัน นอกจากนี้จะเกิดอนุมูลอิสระ (free radical)ขึ้น ซึ่งเป็นสารที่มีอิเล็กตรอนไม่ครบคู่ จึงไม่มีเสถียรภาพ (stable) มันจึงต้องพยายามหาคู่ของมันเพื่อให้เกิดเสถียรภาพ ฟังดูเป็นศัพท์เทคนิคนะครับแต่ในความเป็นจริงอนุมูลอิสระก็มีกลไกเช่นว่านี้ ตอนที่มันวิ่งหาคู่นี้ซิมันไม่วิ่งเปล่าๆ แต่มันจะทำลายเซลล์และสิ่งต่างๆ ด้วย รวมทั้ง DNA ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่าเป็นสาเหตุสำคัญของขบวนการแก่ (aging) และโรคต่างๆ เป็นจำนวนมากรวมทั้งมะเร็งด้วย…หายใจออกได้แล้วครับ

ซึ่งตอนนี้ก็ถึงพระเอกขี่ม้าขาว คือ สารต้านอนุมูลอิสระหรือ antioxidant มาช่วยให้อิเล็กตรอนของสารอนุมูลอิสระมีคู่และมีความเสถียรภาพขึ้น จึงไม่ต้องวิ่งไปทำลายใครอีก Antioxidants มีหลายชนิด แต่ที่สำคัญมีอยู่ 3-4 ชนิด ซึ่งส่วนมากจะเรียกกันว่า antioxidant cocktail คือ Vitamin A, C, E และ selenium (เซลิเนียม) ประโยชน์และข้อควรระวังในการบริโภคสรุปอย่างง่ายๆ ได้ดังนี้ครับ

Vitamin A (Beta carotene)

ประโยชน์

  • เป็นสาร antioxidant ต้านอนุมูลอิสระ
  • ช่วยการมองเห็น, ผิวหนังแข็งแรง
  • ช่วยระบบภูมิคุ้มกันในการต่อสู้กันเชื้อโรค

แหล่งอาหาร

  • เบต้า แคโรทีนมีมากในผักและผลไม้ที่มีสีเหลืองส้ม แครอท, ฟักทอง, มะเขือเทศ, ผักใบเขียว
  • RDA (Recommened Dietary Allowance) หมายถึงปริมาณที่แนะนำต่อวัน
  • ผู้ชาย 5000 IU (3 mg beta carotene)
  • ผู้หญิง 4000 IU (2.4 mg beta carotene)
  • ปริมาณสำหรับ Antioxidant 25,000 IU หรือ15 mg beta carotene(น้ำแครอท 1 แก้ว มี 24.2 mg beta carotene)

ข้อแนะนำ

  • ควรรับประทานพร้อมอาหาร เพราะเป็นวิตามินที่ละลายในไข มัน
  • ควรรับประทานเบต้า แคโรทีนจากธรรมชาติ คือผักผลไม้หลายๆ ชนิด
  • ถ้าได้รับปริมาณมากไปอาจทำให้ผิวหนังมีสีเหลืองได้ ซึ่งจะหายไปเมื่อลดหรือหยุดรับประทาน
  • เบต้า แคโรทีนจะได้จากพืช ส่วน Vitamin A ชนิด retinol จะได้มาจากสัตว์ เพราะวิตามินชนิดนี้อาจทำให้เกิดโทษต่อตับได้

    ในปี 1994 มีการศึกษาที่น่าฉงนจาก Finland พบว่าคนที่สูบบุหรี่อย่างหนักที่รับประทานเบต้า แคโรทีนเสริม(20 มก.) มีโอกาสเป็นมะเร็งปอดมากกว่า กลุ่มสูบบุหรี่หนักที่ไม่ได้รับเบต้า แคโรทีนเสมอ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนมากไม่เชื่อผลการศึกษานี้ แต่บางท่านก็แนะนำคนที่สูบบุหรี่ว่าไม่ควรรับประทานเบต้า แคโรทีน เสริมจนกว่าจะมีการศึกษาที่ชัดเจนมากกว่านี้


Vitamin C (Ascorbic acid)

ประโยชน์

  • เป็นสาร antioxidant
  • ช่วยในการสร้างเนื้อเยื่อและการรักษาแผล
  • ช่วยให้ร่างกายต่อสู้กับเชื้อโรค
  • ช่วยการสร้างสารสื่อประสาท (neurotransmitter) เช่น นอร์อะดรีนาลีนและซีโรโทนิน

แหล่งอาหาร

  • ผลไม้สดจำพวกส้ม ฝรั่ง สตรอเบอรี่ ฯลฯ
  • RDA ผู้ใหญ่ 60 มก. (ส้มขนาดกลาง 2 ผล หรือฝรั่ง 4-5 ชิ้น)
  • สตรีตั้งครรภ์ 70 มก.
  • คนสูบบุหรี่ >80 มก.
  • ปริมาณสำหรับ antioxidant 250-500 มก. แบ่งให้วันละ 2 ครั้ง เพราะถ้ามากกว่านี้เซลล์ในร่างกายไม่สามารถดูดซึมไปใช้ได้ ก็จำเป็นต้องขับทิ้งออกทางปัสสาวะ

ข้อแนะนำ

  • ถ้าไม่สบาย หรือเป็นหวัดควรเพิ่มปริมาณให้มากกว่านี้ได้
  • วิตามินซีเป็นวิตามินที่ละลายในน้ำเพราะฉะนั้นการรับประทานมากเกินไปเล็กน้อยก็จะถูกขับออกได้ง่าย
  • ยังมีข้อถกเถียงกันว่าวิตามินซีสามารถทำให้เกิดนิ่วในไตได้หรือไม่

Vitamin E (Tocopherols)

หน้าที่

  • เป็นสาร antioxidant
  • บำรุงให้เซลล์ในร่างกายดีและแข็งแรงอยู่เสมอ
  • ช่วยป้องกันการทำลายเซลล์ในร่างกายจากมลภาวะต่างๆ

แหล่งอาหาร

  • น้ำมันพืช ถั่ว ผักใบเขียว ไข่ จมูกข้าวสาลี ขนมปังโฮลวีท ฯลฯ
  • RDA ผู้ชายและสตรีตั้งครรภ์ 15 IU (10 มก.)
  • ผู้หญิง 12 IU (8 มก.)
  • ปริมาณสำหรับ antioxidant อายุ <>
  • อายุ > 40 ปี = 800 IU

ข้อแนะนำ

  • ควรเลือกชนิดธรรมชาติ (d-alpha tocopherol รวมถึง Mixed tocopherols)
  • รับประทานพร้อมอาหาร เพราะเป็นวิตามินที่ะลายในไขมัน
  • นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่าขนาด 400-800 IU ต่อวันค่อนข้างปลอดภัย (ขนาดที่มากกว่า 1000 IU อาจเป็นพิษได้)
  • ขนาดที่มากกว่า 400 IU จะทำหน้าที่ป้องกันการแข็งตัวของเลือดได้ (anticlotting)เช่นเดียวกับ แอสไพริน
  • ท่านที่มีปัญหาเรื่องการแข็งตัวของเลือดหรือได้รับยาป้องกันการแข็งตัวของเลือดควรสอบถามแพทย์ก่อนที่จะรับประทาน Vitamin E

Selenium (ซิลิเนียม)

ประโยชน์

  • สาร antioxidant
  • ช่วยเสริมระบบภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย
  • แหล่งอาหาร ธัญพืชเต็มเมล็ด (Whole grain) กระเทียม ไข่ อาหารทะเล หน่อไม้ฝรั่ง ฯลฯ
  • RDA ผู้ชาย 70 mcg
  • ผู้หญิง 55 mcg
  • สตรีตั้งครรภ์ 65 mcg

ปริมาณสำหรับ antioxidant

  • 200 mcg
  • ไม่ควรใช้ขนาดเกิน 400 mcg เพราะอาจเป็นพิษได้
  • ควรใช้อยู่ในรูป yeast-bound

จะเห็นได้ว่าวิตามินและแร่ธาตุ ในปริมาณที่เหมาะกับantioxidant ส่วนมากจะต้องเพิ่มปริมาณมากกว่า RDA ซึ่งบางอย่างก็ไม่สามารถรับประทานได้อย่างเพียงพอ ก็อาจจำเป็นที่จะต้องเสริมด้วยผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ผมเองไม่ได้ต่อต้านผลิตภัณฑ์เหล่านี้ แต่อยากให้ข้อคิดสะกิดกันสักนิดว่า ถ้าเลือกผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเป็นทางเลือกหนึ่งก็ยิ่งต้องศึกษาให้ดีก่อนถึงโทษของสารแต่ละอย่างหากได้รับมากเกินไป ควรรู้ข้อดี ข้อเสีย ข้อควรระวัง ผมเห็นบางคนรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในแต่ละมื้อจำนวนมากแทบจะอิ่มแทนอาหารได้เลยครับ อย่าลืมว่าผลิตภัณฑ์เสริมอาหารก็คืออาหารเสริมไม่สามารถแทนอาหารหลักได้ครับ ควรระมัดระวังในกรณีที่รับประทานมากเกินไปด้วยครับ เพราะอาจเกิดโทษขึ้นกับร่างกายได้

สุดท้ายนี้ผมจบด้วยหลัก "ล" ที่ผมอ่านเจอจากจดหมายข่าวฉบับหนึ่ง เข้าท่าดีครับเลยหยิบมาฝากกัน

ลด อาหารไขมันจากสัตว์
เลิก อาหารกระป๋องที่ใส่สีสังเคราะห์ และสารเคมี เช่น สารกันบูด หรือสีที่ไม่ใช่สีผสมอาหาร
เลี่ยง อาหารปิ้ง ย่าง เผา อบ รมควัน
ลุ้น อาหารสด ผัก ผลไม้ อาหารสมุนไพรปลอดสารพิษ


ที่มาข้อมูล :นิตยสาร Health Today

Wednesday, July 09, 2008

Beta-carotene, Antioxidants, Omega-3

บำรุงสายตา
ให้ทานอาหารที่มีสาร beta-carotene เยอะๆ ซึ่งที่อยู่ใน pigment ของผักผลไม้ที่มีสีส้ม หรือ เหลือง: แครอท ฟักทอง บรอคคอลี่ มะม่วง ข้าวโพด ผักบุ้ง ปวยเล้ง องุ่นแดง ส้ม แอปเปิ้ล ถั่ว ไข่แดง พริก

"บริหารดวงตาด้วยวิธีง่ายๆตามหลักของ ‘เบตส์’ นายแพทย์ชาวอังกฤษ ที่คิดค้นท่าบริหารจนมีชื่อเสียงไปทั่วยุโรปและอเมริกา...

เริ่มแรก ใช้อุ้งมือครอบที่ดวงตา แล้วนึกถึงภาพวันสบายๆ หรือการพักผ่อนสุดสัปดาห์ จากนั้นจินตนาการว่าเรากำลังมองสิ่งของสีสดใส เช่น ดอกไม้สีแดง เหลือง การจินตนาการภาพจนเห็นวัตถุที่ชัดเจน จะช่วยให้สายตาดีขึ้น

ต่อไป ให้กวาดสายตาไปมา แบบไม่ต้องจ้อง เพื่อผ่อนคลาย และฝึกโฟกัสภาพ ทั้งใกล้และไกลสลับไปมา เมื่อตื่นนอน ชโลมดวงตาด้วยเย็น เพื่อให้กล้ามเนื้อตากระชับ ส่วนก่อนนอน ให้ชโลมด้วยน้ำอุ่นเพื่อความผ่อนคลาย" (Dailynews 11 July 2008)

ต้านมะเร็ง รวมถึง prostate cancer ด้วย ทานผักผลไม้ไม่ต่ำกว่า 5 ชนิดต่อวัน โดยเฉพาะประเภทที่มี antioxidants เยอะๆ: บรอคคอลี่ berries ทั้งหลาย คึ่นฉ่าย (celery) พวก seeds & grains ต่างๆ ถั่วเหลือง แครอท หัวหอม กระเทียม กระหล่ำปลี แอปเปิ้ล แคนตาลูป มะเขือเทศ ปวยเล้ง

ป้องกันโรคหัวใจ ระบบหมุนเวียนเลือด เส้นเลือดตีบหรืออุดตัน (blood clotting) =
Omega-3
: ปลาทะเล salmon, mackerel, sardines, tuna, soybeans, ถั่ว หรือเมล็ดพันธุ์ต่างๆ cereal grains Omega-3 ป้องกัน arthritis เช่นกัน

ล้างพิษ คนจีนเชื่อว่า (อย่างน้อยก็พ่อผมคนหนึ่งล่ะ) กินน้ำแกงต้มเลือดหมูช่วยล้างท้อง (detoxify) หมายถึงล้างสารพิษที่ปะปนมากับอาหารที่เรารับประทานในแต่ละวัน แต่ไม่เคยเห็นงานวิจัยกล่าวถึง แต่ที่แน่ๆ ผลไม้ช่วยล้างท้องได้แน่ คุณสมบัติในการล้างพิษของผลไม้แต่ละชนิดก็ต่างกันไปตามประเภทดังนี้

1. ผลไม้รสเปรี้ยวจัด (acid fruit):
oranges - pineapples - lemons - limes - sour apples - tomatoes

2. ผลไม้รสเปรี้ยวน้อย (low-acid fruit):
grapes - ...berries - cherries - olives - sweet apples - plums - apricots - mangoes
3. ประเภทแตง (melons):
watermelons - cantaloupes - cucumbers
4. ประเภทให้พลังงาน (starchy fruit)
bananas pumpkins peanuts
5. ถั่วและเมล็ดพันธุ์ (nuts & seeds)
sunflower seeds - pumpkin seeds - sesame seeds
peanuts - almonds - cashew nuts - soy beans

ประเภทแรกช่วยล้างพิษได้ดีที่สุด รองลงมาคือกลุ่มที่สองซึ่งแม้คุณสมบัติด้านล้างพิษน้อยกว่า แต่คุณสมบติด้านอื่นดีมาก โดยฉเพาะผลไม้ตระกูล berries ซึ่งมีหัวโจกเป็น blackberries นำขบวนสารอาหารที่มี beta-carotene กลุ่ม melons มีธาตุเหล็กอยู่มาก ช่วยการทำงานของตับซึ่งทำหน้าที่ผลิตไวตามิน A อีกที กลุ่มให้พลังงาน กินแล้วอยู่้ท้องหายหิว กล้วยถ้ากินมากๆจะเพิ่มน้ำหนักได้ ผมเคยลองและเห็นผลมาแล้ว กินวันละหวีติดต่อกันหลายอาทิตย์ คนลดน้ำหนักจึงไม่ควรกินเกินหนึ่งผลต่อวัน กลุ่ม nuts & seeds ดีได้โปรตีนจากถั่ว


Cooking oils:
ดีสุดแน่นอน Olive oil หรือน้ำมันมะกอก สุดยอดของน้ำมัน รองลงมาเป็น น้ำมันสกัดจากเมล็ดดอกทานตะวัน Sunflower oil ตามมาด้วยน้ำมันถั่วเหลือง Soya oil และ Canola oil ตามลำดับ ส่วนน้ำมันจากสัตว์ไม่ต้องพูดถึง เป็นไขอันตรายเรื่อง Cholesterol และไขมันอุตตันในเส้นเลือด

น้ำมันพืชกินสดๆ แบบราด salad ย่อมดีกว่าน้ำมันพืชที่่ตั้งไฟให้เดือด เพราะโมเลกุลของไขมันแตกตัว ยิ่งถ้าเอาน้ำมันเก่า recycle มาใช้หลายรอบเ้่ท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นไขมันชั้นเลวมาเท่านั้น ฉะนั้นใช้น้ำมันทอดอะไรเหลือทิ้งไป ไม่ต้องประหยัดเก็บไว้ใช้อีกเหมือนที่ร้านขายอาหารทำกัน ดีกว่าเป็นมะเร็งเพราะน้ำมันเก่าก่อสารกระตุ้นมะเร็ง ดังนั้นน้ำมันที่ดีสุดคือน้ำมันมะกอกกินสดๆแบบราด salad!

ทำไม olive oil จึงเป็นสุดยอดของน้ำมัน?

ก็เพราะมันเป็นน้ำผลไม้ดีๆนี่เอง คั้นสดๆจากผลไม้สีเข้มสุดๆ เวลาไม่สุกสีเขียว เวลาสุกสีดำ กินได้ทั้งที่สุกและไม่สุก ที่ว่าเป็นน้ำผลไม้เพราะ คั้นมาจากผล olive โดยตรงไม่ผ่านกระบวนการต้มกลั่น ให้สุกเหมือนน้ำมันพืชชนิดอื่นๆ เรียกว่าคั้นกรองแล้วบรรจุขวดเลย เพราะฉะนั้นไขมันยังไม่แตกตัวเลยสักนิด ยิ่งเอามากินสด ราด Salad ก็จะให้คุณค่าอาหารมาก โดยไม่เพิ่ม Cholesterol น่าลองเอามาทอดไข่เจียว เพราะไข่เีจียวแบบบ้านเราต้องใช้น้ำมันเยอะมาก ซึ่งจะำทำให้ไข่เจียวมีคุณค่าขั้นมาทันที (อย่างน้อยก็คงแพงกว่าเดิมอีกสักสิบเท่า!) แต่ีอีกนั้นแหละ พอเอามาทอดไข่เจียว ไขมันก็แตกตัวทันทีทำให้คุณสมบัติลดลงอีก แต่ถ้าเทียบก็ยังดีกว่าทอดไข่ด้วยน้ำมันชนิดอื่น โดยเฉพาะน้ำมันหมูน่ากลัวสุด เพราะไม่เพียงเป็นไขมันสัตว์แต่วิธีรีดน้ำมันคือเอาไขมันหมูไปทอด สุดยอดจริงๆ ผมทำเป็นประจำ เป็นหน้าที่ตอนเด็กๆ แม่ให้ทำเสมอ แล้ว เอากากหมูที่ทอดมากินเ่ล่น อร่อยดี

คุณสมบัติของ Olive หรือ Olive oil ก็คือช่วยลด Cholesterol ในเลือด เหมือนไขมันจากปลาทะเลน้ำลึก อย่าง salmon หรือ tuna แล้วยังช่วยเรื่องการไหลเวียนของระบบเลือด ไม่ทำให้เป็น blood clot หัวใจก็ทำงานดีไปด้วย เป็นของดีของฝรั่งซึ่งกันกันมากในแถบประเทศ
mediterranean

ฺButter กับ Margarine อย่างไหนดีกว่ากัน

Butter ดีกว่า Margarine เลือกได้เลือก butter โดยเฉพาะที่มีส่วยผสมของ olive oil แต่ราคาจะสูงกว่าหลายเท่า

กินเนื้อใหม้เกรียมเท่ากับสะสมสารก่อมะเร็ง แล้วถ้าเป็นผักใหม้ล่ะ ก่อมะเร็งใหม เพราะที่ใหม้ไม่ใช่โปรตีน?

ความดันต่ำ ออกกำลังกายให้หัวใจเต้นแรงอย่างสม่ำเสมอติดต่อกันไม่ต่ำกว่าวันละ 20 นาทีทุกวัน

ตาแห้ง หาวนานๆ จนกว่าน้ำตาจะไหลออกมาเอง หลับตาและประคบตาด้วยน้ำอุ่น นั่้งสมาธิ

ปวดหัวไมเกรน หัวเราะนานๆ ติดต่อกัน นอน ว่ายน้ำ อาบน้ำ ปรับอุณภูมิห้องไม่ให้เย็นเกินไป นั่งสมาธิ

ผักส่วนใหญ่กินสดๆได้สารอาหารมากกว่ากินแบบปรุงสุก ยกเว้น beta-carotene ใน แครอทได้มากกว่าถ้าปรุกสุก

Reference: http://www.thefruitpages.com/

Monday, July 07, 2008

ครูคือใคร ใครคือครูในวันนี้ ใช่อยู่ที่ปริญญามหาศาล

ใช่อยู่ที่เรียกว่าครูหรืออาจารย์ ใช่อยู่นานสอนนานในโรงเรียน

ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด ให้รู้ถูกรู้ผิดคิดอ่านเขียน

ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู้พากเพียร ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้รู้สร้างงาน

ครูคือผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์ ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน

ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์ มีดวงมาลย์เพื่อมวลชนใช่ตนเอง

ครูจึงเป็นนักสร้างผู้ใหญ่ยิ่ง สร้างคนจริงสร้างคนกล้าสร้างคนเก่ง

สร้างให้คนเป็นตัวของตัวเอง ขอมองเพลงนี้มาบูชาครู

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Sunday, June 15, 2008

"Making the right tone in Thai"

Step one:

You need to know whether the syllable is live on dead syllable, because how a syllable is pronounced depends on whether it is live or dead. If the syllable contains the following final sounds: /k/ (which is realized by the alphabet ), /t/ (which is realized by the alphabet ด ถ), and /p/ (which is realized by the alphabet บ ป พ), it is a dead consonant. If the syllable does not have the final consonant, look at the length of vowel. If the consonant contains long vowel such as /a/, /e/, /u/, /ɛ/, /o/, it is dead. If the syllable contains other final consonants aside from the aforementioned three sounds, it is a live consonant. If there is no final consonant, look at the length of vowel. If it is long such as /aa/, /ee/, /uu/, /ɛɛ/, /oo/, ɔ/, it is live.

Step two:

You need to know that Thai consonants can be categorized into three classes as follows:

Low ค ฅ ฆ ช ซ ฌ ฑ ฒ ท ธ พ ฟ ภ ฮ ง ญ น ย ณ ร ว ม ฬ ล

Mid ก จ ด ต ฎ ฏ บ ป อ

High ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ส ษ ศ ห

Step three:

Now check the syllable you are after with the following chart.


Flat

Low

Falling

High

Rising

Mid

Live



๊๊ ๊๊

๋๋ ๋๋

Dead




๊๊๊๊

๋๋๋๋

High

Live






Dead






Low

Live





Dead(long)





Dead(short)





N.B.

Don’t worry about these three steps above when you speak. Just play safe and make all the syllables as flat as possible. Most of the time, the context will help. Do not make your words too melodious because if you makes mistakes, it could sound very funny and even not understandable.

Wednesday, June 04, 2008

Thursday, May 29, 2008

Role models ที่ำสำคัญในตอนนี้ มีแค่ 2 อย่าง

Academic role model
Spiritual role model
"ไม้อ่อนดัดยาก" หมายถึง อ่อนน้อมถ่อมตน แต่หูหนัก มากหลักการไม่เชื่อฟังใครง่ายๆ

Thursday, May 15, 2008


So-so simple Soup (ต้มจืดสามสหายหน้าจืด)

1. Chinese cabbage
2. Fish tafu
3. Wanton
4. Thai soy sauce
5. Chicken powder

Put all the ingredients together in boiling water.
Omelette Spicy Soup (ต้มแซ่บไข่เจียว)

1. Thai omelette
2. Dried red Chillie
3. Onions
4. Tomatoes
5. Fish sauce
6. Thai soy sauce

Make Thai omelette with dried chillies. Then put the omelette to the boiling water together with sliced onions and tomatoes. Flavor with fish sauce.

Thursday, May 01, 2008

Tips for academic writing

Lead the reader by the hand!

Work systematically, write selectively.

Select only related literatures.

"Introducing before presenting
Presenting before describing
Describing before discussion"

Cite at the end.

Monday, April 21, 2008

Korean Seafood Spaghetti

Today’s specialty is an exotic hybrid cuisine from the traditional Italian spaghetti stir-fried with the Korean red chilli paste. The result is unbelievably delicious! It is really an exotic dish where you can enjoy the best of Italian and Korean at the same time.


Ingredients

1. Spaghetti noodles
2. Seafood Flake
3. Prawn
4. Cabbage
5. Sesami oil
6. Lobo's suki sauce
7. Korean read chilli paste
8. salt
9. sugar

How to:

Boil the spaghetti noodles first. Then, stir fry cabbage with korean red chilli paste first before adding other ingredients and the boiled noodles at last. Flavor with sesami oil, a bit of salt and sugar.

Thursday, April 03, 2008

Monday, March 24, 2008

ข้อคิดในการตั้ง slogan ภาษาอังกฤษ

ความน่าประทับใจของ Slogan ภาษาอังกฤษอยู่ที่ความเข้าใจความหมายของมัน ที่ทำให้กลุ่มเป้าหมายฟังแล้วรู่้สึกว่า 'ใช่เลย' หรือสื่อความหมายได้ 'โดนใจ' บางทีก็ซ่อนความหมายที่ต้องคิดลึกๆ ถึงจะ 'get' แต่ด้วยข้อจำกัดของคนไทย จึงต้องใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย จะเอาเท่ห์เหมือนสินค้าแฟชั่นคงไม่ได้ เพราะสินค้าพวกนั้นเน้น image อย่างเดียว บางทีฟังก็ไม่เข้าใจ แต่เท่ห์ก็พอแล้ว เช่น Turn it on ของ PUMA ที่เราฟังแล้วรู้สึกว่า Slogan เหล่านั้นเพราะ เข้าหู และลงตัวดี ก็เพราะมันฟังกันจนคุ้นหูแล้ว เรียกว่าไม่จำเป็นต้องเพราะ แต่ฟังกันจนเพราะไปเอง เรื่องความเพราะนี่ ก็ต้องเข้าใจว่าจะเอาให้คนไทยฟังเพราะ หรือฝรั่งฟังเพราะ เพราะอาจเข้าใจข้อความต่างกัน ผมว่าข้อความที่ฟังดูเพราะน่าจะเป็นข้อความเรียบง่าย แต่่จริงใจและกินใจ มากกว่าเสียงสัมผัสของคำในเชิงสำนวนภาษา

สินค้าบางประเภทบางทีก็เลี่ยงที่จะสื่อให้ตรง เพรานอกจากจะฟังดูเชย บางทียังดูแคลนภูมิปัญญาของผู้บริโภคอีก เช่น JUST DO IT ของ NIKE สื่อความหมายไม่ตรงเลยสักนิด แต่กลับติดตลาดผู้บริิโภค เพราะได้แนวคิดและวัฒนธรรมแบบตะวันตก โดยเฉพาะความเท่ห์แบบวัยรุ่นมะกัน ที่ไม่ต้องคิดเยอะ อยากทำอะไรทำเลย ทำแล้วค่อยคำนึงถึงผลของการกระทำทีหลัง ซึ่งเป็นลักษณะของวัยรุ่นโดยแท้ (แล้วค่อยให้ผู้ใหญ่ตามแก้ปัญหาทีหลัง) ทำให้โดนกลุ่มเป้าหมายสุดๆ ทั้งในเชิงกายภาพและวัฒนธรรมเมืองนอก โดยส่วนตัวไม่ชอบ slogan นี้ และไม่เห็นว่าจะเข้าท่าตรงใหน ขัดกับสังคมไทยด้วยซ้ำ ที่สอนให้คิดให้รอบคอบ เกรงใจ (คำนี้แปลกนะ ภาษาอังกฤษมีคำว่า considerate แต่ความหายต่างกัน) และเห็นอกเห็นใจความรู้สึกของผู้อื่น ก่อนการกระทำเสมอ

สินค้าของ a เป็นสินค้าที่ ไม่ได้ขายมวลชน จะสื่อความหมายที่เป็น abstract มากๆอย่างที่ a ว่า "รักคุณเท่าฟ้า" ซึ่งนอกจากจะฟังดูเชยสนิท สื่อไม่ตรงความหมายแล้ว ยังฟังดูเสแสร้งไม่จริงใจ อย่างน้อยก็ในความรู้สึกผมที่ใช้บริการการบินไทยมาโดยตลอด สินค้า a เป็นสินค้าที่เป็นตลาดเล็กๆ และเฉพาะกลุ่มจริงๆ กลุ่มที่มีลักษณะเป็นผู้ใหญ่ มีความละเอียดอ่อน และมีความคิดวิเคราะห์ ต้องระวังในเรื่องการใช้คำให้มาก ไม่ให้เท่ห์จนเกินไป หรือดีจน 'over' เพราะมันจะ meaningless! หรือไร้สาระ แทนที่จะเป็น image ในทางบวก อาจได้รับผลในทางกลับกัน เพราะคน 'หมั่นใส้' (คำนี้แปลกนะ a ภาษาอังกฤษไม่มีคำเทียบเคียงได้เหมือนเลย!)

สรุป slogan ของ a ผมแนะนำว่าน่าจะมีลักษณะดังนี้
- อ่อนน้อม ถ่อมตน
- เข้าใจง่าย แต่เชย ดีกว่า ฟังเทห์ แต่ลูกค้าไม่เข้าใจ
- สั้น จำง่าย ซึ่งเป็นลักษณะ slogan ทั่วไปอยู่แล้ว
- คนไทยอ่านออกเสียงได้ รวมถึงเจ้าของสินค้าเองด้วย
- ตรงไปตรงมา ไม่เจ้าเล่ห์ โปรยเสน่ห์ด้วยถ้อยคำหวานจ๋อย (ha ha...)

ผมแต่งเพิ่มให้อีก 2 ดังนี้ครับ

At Prelude Music...
...'We don't sell, we serve!'

อันนี้สื่อจุดขายของ a ที่ไม่เหมือนชาวบ้าน รับรองได้ใจลูกค้าแน่ เพราะ a ทำตลาดเชิงรุกอยู่แล้ว เน้นบริการ ไม่ได้ขายอย่างเดียว แล้วยังฟังดูเป็นผู้รับใช้ที่ดีอีก เหมาะกับงานบริการ

Prelude Music...
... Simply the music books!

อันนี้สื่อตรงๆ ง่ายๆ ว่า ขายหนังสือเพลงอย่างเดียว อย่างอื่นไม่ขาย ฟังดู จริงจัง และจริงใจ ไม่โกหก

ถ้ายังไม่ชอบใจก็เก็บไว้ก่อนนะครับ ไม่ต้องใช้ คิดอะไรออกอีก จะบอกอีกทีครับ
Fine-tuning discourse in Thai EFL academic and electronic bulleting board writing
Montri Tangpijaikul
Linguistics, Macquarie University
Full text: Not available
Last modified: August 30, 2007

Abstract

A basic repertoire of modality and intensity in English is important in helping learners fine-tune their meaning appropriately, but these linguistics features are generally underused by EFL learners. This study hypothesizes that Thai learners tend to use modals and intensifiers more in the online bulletin board than in student academic essays. Two parallel learners’ corpora, a total of 115,980 words, are used to compare between their writing outputs in the electronic bulletin board and student essays. A framework has been developed based on the existing concepts of modality and degree of intensity. It attempts to capture the four semantic areas including hedging, boosting, committal, and inclination. The analysis includes modal auxiliaries (e.g. will, may), epistemic stance adverbs (e.g. maybe, probably), adjectives (e.g. certain, possible), copular verbs other than ‘be’ (e.g. tend, seem), and intensifiers (e.g. rather, somewhat, totally). The findings show that Thai EFL learners are able to fine-tune their expression with subtlety using these lexical and grammatical devices more in the online than the offline writing.

Monday, February 18, 2008

Chicken Balaclava


Ingredients

1. Dried red chillies
2. Green capsicums
3. Pineapple
4. Onions
5. Chicken breast
6. Cashew nuts
7. Oyster sauce
8. Indonesian ABC sauce
9. Thai sweet chilly sauce (made of tamarine)
10. Tomato sauce
11. Salt
12. Sugar
13. Topioca starch
14. Cooking oil

For this week's specialty, I proudly present my newly created hybrid recipe, the mixture of Chinese Sweet&Sour Chicken and Thai's Chicken with cashew nuts. Fry dry chillies (with minimal cooking oil) first to get the best of dry chilli's aroma, then deep fry the chicken separately so that it is cryspy from the outside but tender inside. Mix topioca starch with warm water first. Then put all the prepared ingredients together to stir fry.
(On the right: Robin, my cooking student, learning to make Thai banana in coconut milk)

Thursday, January 24, 2008

" ...ในบางแง่มุม ชีวิตอาจมีความทุกข์ แต่หากเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับทุกข์นั้นอย่างมีสติ มองหาสิ่งดีๆในกองทุกข์ เราก็อาจจะมีความสุขแม้เป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆ ...
ในทางกลับกัน หากเรากำลังมีความสุข จงเรียนรู้ว่าในความสุขตรงหน้า ก็อาจมีความทุกข์ปะปนมา ต่อเมื่อมันเกิดทุกข์แล้ว จะได้รับมือกับมันได้ทัน... "

ข้อคิดเตือนสติจากพี่หมู ยกมาโดยยังไม่ได้ขออนุญาติครับผม

Saturday, January 19, 2008

ความรักทำให้ผมอ่อนแอ… จำได้ว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อเสียพ่อไป หลายปีทีเดียว... ตอนนี้ผมรู้แล้ว และเข้าใจแล้วว่า ความรัก ความคิดถึง และความห่วงใยมีคุณค่ามากเพียงไร รู้สึกเสียใจทุกครั้งเมื่อคิดถึง 1 ปีที่ผ่านมา ที่เสียใจเพราะไม่เคยเห็นคุณค่าของมัน และทำให้คนที่รักต้องเสียใจอยู่หลายครั้งเพียงเพราะทิฐิในใจของตน แต่ครั้งนี้ต่างจากครั้งเมื่อเสียพ่อไป เพราะวันนี้ผมเห็นคุณค่าของคนที่ผมรักในยามที่ยังไม่สายเกินไป ผมจะเก็บมันไว้ให้นานแสนนาน...

ความรักทำให้ผมเข็มแข็ง... เพราะเกิดพลังที่จะทำให้ดีที่สุดเพื่อคนที่เรารัก อยากให้เขาดีใจ และ ภูมิใจ เพราะจากนี้ไปสิ่งที่ดีที่สุดของเราก็จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของเขา และสิ่งที่ดีที่สุดของเขาก็จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของเราเช่นกัน ดังนั้น... จึงต้องทำให้ดีที่สุด